آخرین آمارها و گزارش‌ها از وضعیت افغانستان، نگرانی‌ها در رابطه با شرایط انسانی در این کشور را تشدید کرده است. طبق اعلام سازمان ملل متحد، بیش از نود درصد از مردم افغانستان در خطر قرار گرفتن زیر خط فقر هستند.

قرن نو ـ گروه بین‌الملل: پیش از تسلط طالبان نیز، آمارها حاکی از این بودند که شصت درصد مردم افغانستان زیر خط فقر هستند. طبق گزارش بانک جهانی در سال ۲۰۱۸، افغانستان از فقیرترین کشورهای جهان با ضعیف‌ترین سیستم مالی بود. به دنبال تسلط طالبان و محدودیت‌های مالی گسترده‌ای که افغانستان با آن روبه‌رو شده است بحران عمیق‌تر و هولناک‌تر شده است؛ به‌خصوص از آنجا که تحت‌ِتأثیر تحریم‌های جامعه بین‌المللی علیه طالبان حدود ده میلیارد دلار از دارایی‌های افغانستان بلوکه است و دسترسی به آن محدود شده است.

دراین‌رابطه، چندی پیش وزیر خارجه طالبان با مخاطب قرار دادن دولت آمریکا، آن کشور را مسئول وضعیت وخیم انسانی در افغانستان دانست و مطرح کرد دسترسی به دارایی خارجی نُه میلیارد دلاری افغانستان که توسط وزارت خزانه‌داری آمریکا بلوکه شده است از ضروری‌ترین نیازهای امروز افغانستان است.

بدتر آنکه در سال 2018 افغانستان با بحران خشکسالی هم روبه‎رو شد که آثار منفی آن همچنان بر کشاورزی این کشور به عنوان پیشه غالب مردم افغانستان دیده می‌شود. قیمت مواد غذایی و سوخت در این کشور در حال سر به فلک کشیدن است. با توجه به درآمدهای طالبان (درعین اینکه آمارها تقریبی و غیررسمی است) کاهش تولید ناخالص داخلی افغانستان حتمی است و  همین موضوع درصد فقر در این کشور را تا 25 درصد افزایش خواهد داد.

آژانس توسعه ملل متحد مطرح ساخته افغانستان در آستانه فقر کامل قرار دارد. درحال‌حاضر، ۹۵ درصد افغان‌ها غذای کافی برای خوردن ندارند. سقوط بیش از نود درصد مردم به زیر خط فقر رقمی در حدود 37 میلیون نفر است؛ آماری تکان‌دهنده که پیش‌روی افغانستان است.

تشدید فقر و کمبود غذا به کمبود نقدینگی افغانستان مربوط می‌شود. طالبان منابع کافی برای تزریق به اقتصاد خود جهت تأمین غذا و خدمات را ندارد. شروع زمستان و کمبود محصولات کشاورزی نیز وضعیت را تشدید ساخته است. این در حالی است که افغانستان با مشکلات مربوط به همه‌گیری کرونا نیز روبه‌رو است و آمارها از واکسیناسیون ضعیف جمعیت آن خبر می‌دهد.

دراین‌راستا، سازمان ملل خواستار افزایش کمک‌های بشردوستانه کشورها و نهادهای خارجی برای کمک به وضعیت مردم افغانستان شده است. برخی کشورهای اروپایی مطرح ساخته‌اند که ایده‌ی انزوای طالبان ایده‌ی مناسبی نیست؛ چراکه گرچه حکومت طالبان حکومت مطلوب افغانستان نیست اما انزوای آن به انزوای مردمی می‌انجامد که در طول سالیان گذشته بیش از هر چیزی به کمک‌های بین‌المللی برای گذران زندگی خود وابسته بوده‌اند.

سازمان‌های بشردوستانه اعلام ساخته‌اند می‌توانند بدون به رسمیت شناختن طالبان، پول نقد را برای پرداخت حقوق کارمندان به این کشور منتقل کنند. اتحادیه اروپا نیز تأمین بسته بشردوستانه به ارزش یک میلیارد یورو برای مردم افغانستان را متعهد شده است.

اینکه این کمک‌ها تا چه حد بتوانند زندگی مردم افغانستان را بهبود بدهند، قابل پیش‌بینی نیست. مسلماً ورود پول به اقتصاد افغانستان می‌تواند مرهمی بر دردهای مردم افغانستان و مانع فروپاشی کامل وضعیت انسانی و اجتماعی آن باشد، اما آنچه مهم‌تر می‌نماید این است که آیا طالبان نیز می‌خواهد روند دولت‌های گذشته افغانستان را در دریافت طولانی‌مدت پول از جامعه جهانی به بهانه‌ی وضعیت اسفناک مردم خود ادامه دهد و مهم‌تر آیا جامعه جهانی براساس مصلحت‌های بشردوستانه مجبور به پذیرش طالبان به عنوان حکومت افغانستان می‌شود و در نهایت آیا فقر، قحطی و گرسنگی افغانستان را جولانگاه داعشی دیگر می‌کند؟

5965

۱۵:۳۰ ,۱۶ آذر ۱۴۰۰

اخبار مرتبط


یک مقام آمریکایی خبر داد که طی دو هفته آینده بخش عمده‌ای از خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان تکمیل می‌شود.

کارشناس مؤسسه بروکینز معتقد است طالبان برای فتح کامل قدرت در افغانستان مسیری دشوار در پیش‌رو دارد، ولی دولت بایدن شاید این موضوع را برای منافع ...

بر اساس برنامه غذایی جهانی سازمان ملل روزانه بیش از 700 میلیون نفر (8.8 درصد از جمعیت جهان) با معده خالی به رختخواب می روند.

بحران اقتصادی در افغانستان که از زمان به قدرت رسیدن طالبان وخیم‌تر نیز شده، این کشور را در آستانه یک قحطی سراسری قرار داده است.

نظر خود را ثبت کنید