ضرورت کمک رسانی فوری به مردم افغانستان بدون دادن امتیاز اضافی به طالبان

مأموریت نجات افغانستان: اولویت جان بر حقوق

فروپاشی کنونی افغانستان، چه از منظر مردم رنج کشیده آن و چه از منظر منافع غرب، یک کابوس است. جامعه بین المللی باید وارد عمل شود و بدون دادن امتیاز اضافی به طالبان، با این کابوس مبارزه کند.

قرن نو ـ گروه بین الملل: اکنون بیش از ۴ ماه از خروج نیروهای آمریکایی و ناتو از افغانستان می گذرد و در طول این مدت، کشورهای غربی با چارتر کردن پروازهای ویژه، تسهیل قوانین پناهندگی و اعطای کمک های مالی، تنها توانسته اند چند هزار افغان خوش شانس را به محل های امن انتقال دهند. باقی مردم افغانستان اما، چه آنها که حامی طالبان اند و چه آنها که مخالف این گروه، دور از جهان و در انزوا به سر می برند. کشورهای خارجی به تأسی از ایالات متحده، تراکنش های بانکی و تجارت بین الملل با افغانستان را متوقف کرده اند و این امر، اقتصاد به شدت محتاج افغانستان را با بحرانی عظیم روبرو کرده و بسیاری از پروژه ها در این کشور را متوقف کرده است. شروع زمستان سخت نیز سبب افزایش قیمت ها و نایابی مواد غذایی در افغانستان شده است. مدارس، درمانگاه ها و بیمارستان ها در سراسر کشور فعالیت خود را متوقف کرده اند و بنابراین، این سیاست منزوی ساختن طالبان، بهای گزافی به مردم افغانستان تحمیل کرده است. به رغم تلاش های جوامع بشر دوستانه بین المللی، اکنون بخش عظیمی از جمعیت افغانستان با خطر گرسنگی و قحطی مواجه اند و بر اساس برآوردها، تا پایان این زمستان، ۹۷ درصد جمعیت این کشور احتمالا آنقدر فقر خواهند بود که بدون دریافت کمک زنده نمی مانند. 
باقی جهان و بویژه کشورهای توسعه یافته نباید تصور کنند که می توانند با بستن درهای افغانستان به روی جهان و با بستن درهای جهان به روی افغانستان، این تراژدی را خاک کنند. صرف نظر از این اصل اخلاقی، بی ثباتی ناشی از فروپاشی افغانستان، اثرات مخربی فراتر از مرزهای این کشور خواهد داشت. سه اقدام مشخص بر ای کمک رسانی به افغانستان، ضروری است:

  • جمع آوری پول: بر اساس برآورد سازمان ملل، این سازمان در سال ۲۰۲۲ باید ۵/۴ میلیارد دلار پول برای کمک به افغانستان و ۲۱ میلیون نفری که در این کشور، محتاج غذا، سرپناه و دارو هستند جمع آوری کند. در این راستا، شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه ای تصویب کرده که بر اساس آن، کمک های بشر دوستانه به افغانستان را از رژیم های تحریمی تحمیلی علیه اعظای طالبان معاف می کند.
  • انعطاف پذیری در نحوه استفاده از کمک های مالی و خرج کردن آن ها در قالب پروژه هایی چون: برنامه جهانی غذا، صندوق کودکان یونیسف و همچنین، پرداخت حقوق کارمندان افغان. 
  • هوشمندی در مورد نحوه تعامل با طالبان و منوط کردن همکاری با این گروه به انجام اصلاحات اساسیِ.

در نهایت اینکه، دفاع از حقوق مردم افغانستان حتما یک وظیفه بین المللی است، اما پیشتر از آن، باید به این مردم کمک کرد تا زنده بمانند. 
 

۱۰:۲۰ ,۲۳ دی ۱۴۰۰

اخبار مرتبط


ملاعبدالغنی برادر، رهبر طالبان، در ویدئویی پیامی برای «مجاهدین» صادر کرد و در آن پیروزی را لطف خدا دانست.

عناصر نرم و سخت طرح «کمربند و جاده» که نام دیگرش «یک کمربند یک جاده» نامیده می‌شد، دو روی یک سکه هستند. دراین‌رابطه درحالی‌که طالبان احتمالاً ...

تسلط طالبان بر افغانستان، بیش و پیش از هر چیز یک تراژدی برای مردم این کشور است؛ اما این اتفاق و این وابستگی اروپا به تصمیمات گرفته‌شده در آن ...

مانع‌تراشی پاکستان در راه انتقال کمک‌های بشردوستانه هند به افغانستان، سبب اهمیت یافتن مسیرهای دیگر کمک‌رسانی ...

نظر خود را ثبت کنید

ویدیو

عکس

اینفوگرافی