ادامه محبوبیت بایدن و اهمیت آن

جو بایدن چند روز پیش پنجمین ماه ریاست جمهوری خویش را به پایان برد. میانگین محبوبیت بایدن در تمام این 5 ماه 54 درصد بوده است، و هرگز این عدد از 52 درصد کمتر نشده و هرگز از 55 درصد بالاتر نرفته است. با این حساب بایدن همچنان بیشترین میزان ثبات در نظرسنجی‌ها از زمان اختراع نظرسنجی علمی بین همه روسای جمهور را داشته است.

اما اهمیت این موضوع چیست؟ اهمیت این موضوع در این امر نهفته است که این ثبات بسیار به نفع بایدن است. روسای جمهور آمریکا به طور تاریخی در آغاز ریاست جمهوری محبوبیت بسیار بیشتری دارند ولی با گذر از آغاز ریاست جمهوری آنان این محبوبیت کاهش می‌یابد. به این دوره محبوبیت اولیه دوره «ماه عسل» رئیس جمهور می‌گویند. اگر بایدن قرار بود مانند دیگر روسای جمهور آمریکا با کاهش محبوبیت روبه‌رو شود، ممکن بود محبوبیت او به میزان بحرانی‌ای کاهش یابد. ولی ادامه ثبات محبوبیت بایدن در آستانه ششمین ماه ریاست جمهوری او نشان می‌دهد او اصولاً ماه عسل نداشته و شاید در همین رقم ثابت بماند یا در صورت کاهش محبوبیت، موفق شود از مرز 50 درصد بالاتر بماند.

دوره دوقطبی فعلی در سیاست آمریکا از دوره بیل کلینتون شروع شده است. بایدن بین روسای جمهور این دوره همواره از ترامپ محبوبیت بیشتری داشت، ولی در آغاز ریاست جمهوری خود نسبت به دیگر روسای جمهور دوره دوقطبی محبوبیت کمتری داشت. او اکنون از بیل کلینتون و بوش پسر جلو افتاده است. او همچنین فاصله خود را با باراک اوباما کاهش داده است: او در آغاز 10 درصد از اوباما عقب بود و این اختلاف الان به 4 درصد کاهش یافته است. اگر همین روند ادامه پیدا کند، بایدن تا سه ماه دیگر از اوباما محبوب‌تر خواهد شد و به مدت کوتاه یک هفته‌ای محبوب‌ترین رئیس جمهور دوران دوقطبی خواهد بود. (چون بعد از آن دوره استثنایی پس از 11 سپتامبر بوش پسر ناگهان به محبوبیتی بسیار بالا دست خواهد یافت.)

اگرچه مقایسه تاریخی بین روسای جمهور دوران دوقطبی فعلی با روسای جمهور دوران‌های قبلی خیلی صحیح و علمی نیست، اما به هر حال ثبات بایدن در این مقایسه هم به نفع او خواهد بود. بایدن در آغاز تنها از دو رئیس جمهور از سال 1948 به این سو محبوب‌تر بود، جرالد فورد و ترامپ، و نفر پانزدهم از 17 نفر بود. او اکنون نفر سیزدهم از 17 نفر است. اگر فرض کنیم همین ثبات تا پایان چهار سال او ادامه خواهد داشت، او نفر ششم از 17 نفر خواهد بود. منظور از ذکر همه این مقایسه‌های تاریخی این است که بایدن در صورت حفظ این ثبات در موقعیت بسیار مطلوبی قرار دارد. تاکنون در تاریخ آمریکا رئیس جمهوری که بیش از 50 درصد محبوبیت داشته در انتخابات دور دوم شکست نخورده است.

نکته مهم در این زمینه این است که برخی کارشناسان سیاست داخلی آمریکا تلاش می‌کنند ثبات محبوبیت بایدن را به ضرر او تعریف کنند و ادعا کنند عدم رشد محبوبیت او نشانه بدی است. این امر تا حدی نشان‌دهنده استاندارد دوگانه کارشناسان در قبال ترامپ و بایدن است، چون همین افراد عدم کاهش محبوبیت ترامپ را نشانه موفقیت او می‌دانستند و از او انتظار افزایش محبوبیتش را نداشتند. اما واقعیت این است که در تمام چهار سال معلوم بود ترامپ در نقطه بسیار خطرناکی ثبات یافته است. بارها افراد دیگری ذکر می‌کردند با این میزان از محبوبیت پیروزی مجدد او بسیار دشوار خواهد بود، و او برای موفقیت باید تلاش کند که محبوبیت خود را افزایش دهد. اما محبوبیت بایدن در نقطه بسیار مطلوبی متوقف شده است، و او تنها کافی است که از کاهش محبوبیت خود جلوگیری کند. می‌توان گفت اگر قند خون کسی روی عدد 250 ثابت مانده، این ثبات خبر خوبی برای او نیست و باید قند خود را کاهش دهد، ولی اگر قند خون کسی روی 90 ثابت مانده او وضعیت مطلوبی دارد. بنابراین معنای ثبات محبوبیت بایدن متفاوت است.

4908

نویسنده: علی نظیف‌پور

۱۹:۲۹ ,۰۵ خرداد ۱۴۰۰

ویدیو

عکس

اینفوگرافی