برکات حاکمیت یکدست برای رئیسی

شاید این پرسش برای شما هم مطرح شده باشد که «چرا در سال 98 به‌دنبال افزایش قیمت بنزین، ناآرامی در کشور ایجاد شد؛ اما در سال جاری در پی حذف ارز 4200تومانی اتفاق خاصی نیفتاد و جز تجمعات کوچک در چند شهر که آن هم خیلی زود به پایان رسید، شاهد حوادث مشابه سال‌های 96 و 98 نبودیم؟»

برای پاسخ به این سؤال به چند نکته اشاره می‌کنم:

1. در جریان فعالیت‌های تبلیغاتی قبل از انتخابات ریاست‌جمهوری 1400 دو مسئله اصلی مطرح بود: نخست؛ ورود نظامیان به رقابت‌های انتخاباتی و دوم یک‌دست‌‌شدن حاکمیت؛ هرچند ورود نظامیان می‌توانست مقدمه‌ای بر یکپارچگی حاکمیت باشد؛ اما بعداً دیدیم با حذف همه نظامیان و بدون آن‌ها، باز هم حاکمیت یک‌دست محقق شد.

حدود هشتاد درصد از نمایندگان از آقای ابراهیم رئیسی دعوت به نامزدی کردند و به‌‌این‌‌ترتیب مجلس عملاً با دولت همراه شد. بعدها هم این هماهنگی در بالاترین سطح ممکن ادامه یافت، به‌حدی که در روزهای اخیر، رئیس مجلس علناً و رسماً مانع استیضاح وزیر صمت شد.

از طرفی قوه قضائیه که در زمان آقای رئیسی فاز سیاسی و ضدِدولتی برداشته بود و هر هفته در یک استان، با دخالت در کار قوه مجریه کارخانه‌ای افتتاح می‌کرد، در دوره آقای محسنی اژه‌ای کاملاً به وظایف خود برگشت و تا امروز حتی یکی از تهدیداتی که مقامات قضائی علیه دولت قبل مطرح می‌کردند، درباره دولت سیزدهم حتی به‌‌صورت ملایم بیان نشده است.

مقامات نظامی که گه‌گاه با متهم‌‌کردن دولت قبل به غرب‌زدگی و بی‌توجهی به معیشت مردم و... در رسانه‌ها حضور داشتند، از ابتدای دولت سیزدهم همراهی کامل خود را اعلام و از هرگونه انتقادی پرهیز کرده‌اند.

امامان جمعه و چهره‌های روحانی جز در موارد انگشت‌شمار، چیزی که برای دولت کنونی ناخوشایند باشد، نگفته‌اند و برعکس از همه اقدامات دولت سپاسگزاری کرده‌اند. حتی در فقره اخیر گرانی‌های نسبتاً گسترده، نه‌فقط به توجیه آن پرداختند که بعضاً آن را امتحان الهی هم دانستند. انتصاب رئیس ستاد اجرایی فرمان امام به معاون‌اولی رئیس‌جمهور، عملاً یکی از بزرگ‌ترین هلدینگ تجاری ـ صنعتی را پای کار دولت آورد و موازی‌کاری‌های اقتصادی به‌شدت کاهش یافت.

2. رسانه بزرگ صداوسیما، خبرگزاری‌های پرپول و پر از امکانات ناگهان جهت عوض کردند و به تعریف و تمجید دولت پرداختند. از آن سو تمام کمبودها و نارضایتی‌ها را یا پوشش ندادند یا به گردن دولت قبل انداختند. در واقعه بنزینی سال 98 با آنکه صداوسیما مسئولیت پشتیبانی رسانه‌ای کار را بر‌عهده داشت، لباس اپوزیسیون پوشید و با انتشار مصاحبه‌های متعدد نمایندگان و کارشناسان مخالف افزایش قیمت بنزین، توپخانه را علیه دولت روشن کرد.

 خبرگزاری‌ها و سایت‌های رسمی و نیز آن بخش از فضای مجازی که در اختیار لشکر سایبری خاص بود، در اقدامی هماهنگ با زیرسؤال‌بردن تصمیم سران سه قوه بر آتش دمیدند. بدتر از آن پوشش نسبتاً گسترده خبری مخالفت رئیس وقت قوه قضائیه با تصمیمی بود که خود آن را امضا کرده بود. هرچند قوه قضائیه می‌توانست در آن مقطع به تخلفات سازمان‌هایی که در اجرای تصمیم گران‌‌شدن بنزین کوتاهی کرده بودند، رسیدگی کند؛ اما با غمض عین از آن‌ها، موجبات تجری آن‌ها را هم فراهم کرد.

3. منتقدان دولت سیزدهم که به‌مراتب نجیب‌تر از منتقدان دولت قبل هستند، نه از آنتن صداوسیما بهره‌مندند، نه در رسانه‌های رسمی حضور دارند و نه اساساً اکثرشان انگیزه‌ای برای بیان دیدگاه‌های خود دارند. بااین‌حال، همین مقدار ناچیز هم از سوی دولت و حامیانش تحمل نمی‌شوند و با برچسب‌های متعدد به حاشیه رانده می‌شوند. آنچه بیان شد، فقط شمه‌ای از برکات حاکمیت یک‌دست برای دولت مستقر است و طبیعی است که در سایه آن بتواند در چنین شرایطی بی‌هیچ مزاحمت و در نهایت آرامش به کارهای خود برسد و حتی اگر نقدهایی هم به آن وارد باشد، چندان به چشم نیاید. خبرهای تلخ هم در مارپیچ سکوت می‌ماند.

5965

منبع: شرق

نویسنده: محمد مهاجري

۱۵:۵۶ ,۱۲ تیر ۱۴۰۱

آخرین یادداشت‌های محمد مهاجري