پیوستن مجریان و گزارشگران صداوسیما به شبکه‌های آن سوی آب دیگر امری عادی شده است. 

در ماجرای پیوستن خانم نیلوفر مولایی پیکان حمله نیروهای ارزشی به سمت علی عسکری و حکومت سعودی سهامدار شبکه ایران‌اینترنشنال نشانه رفته اما مسئله اصلی که ساختار تحجرزده و امنیتی جام‌جم است، پنهان نگه داشته می‌شود. 

 اینکه چگونه خانم مولایی‌ها که از همه صافی‌های گزینشی سازمان عبور کرده و حتی به عنوان گزارشگر ویژه آیین‌های عاشورایی انتخاب شده، سر از استودیو شبکه برانداز در می‌آورد، سوالی است که سیاستگذاران سازمان همواره از آن طفره می‌روند.

بارها این بحث مطرح شده که چرا امر مهاجرت و نقل و انتقال خبرنگار که در دنیای رسانه امری عادی است، در ایران و رسانه ملی آن به بحرانی در حد «انشعاب تشکیلاتی» و «ارتداد مذهبی» تبدیل می‌شود.  

منشأ و ریشه این قضاوت‌ها و تلقی‌ها به ‌ساختار مدیریتی ایدئولوژیک حاکم بر صداوسیما بر می‌گردد، ساختاری که با سلب آزادی، خلاقیت و هویت افراد آن‌ها را به انسان‌های توجیه‌گر، ریاکار و دوزیست تبدیل می‌کند که به  جای اطلاع‌رسانی، آسیب‌شناسی و نقد سیاست‌ها و عملکردها به تکرار طوطی‌وار دیکته مقام‌های مافوق مبادرت می‌کنند. 

فراموش نکنیم گزارشگران جدید در دوره‌ای عطای دوربین جام‌جم را به لقای آن بخشیده‌اند که سازمان به یک پاک‌سازی کامل در سطح مدیریت و نیروها دست زده و نیروهایی که ارزشی و خودی خوانده می‌شوند همه ارکان سازمان را قبضه کرده‌اند. آخرین نمونه آن مجازات و اخراج مجری موفق آن به اتهام به کار بردن کلمه #رقص بود.

4908

نویسنده: محمد نوری

۰۹:۲۱ ,۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۰

ویدیو

عکس

اینفوگرافی