دیدار بایدن و پوتین: سرآغاز توافقی در مورد سوریه

اندیشکده بریتانیایی چتم هاوس در مقاله ای به قلم لینا خطیب، ملاقات بایدن و پوتین را فرصتی مناسب برای گفت‌وگو درباره رسیدن به یک راه حل سیاسی پایدار در مورد سوریه و به ادعای نویسنده، حذف اسد از قدرت می‌داند.

لینا خطیب در این مقاله، این ملاقات را فرصتی برای آمریکا جهت رسیدن به توافقی با روسیه در مورد سوریه می‌داند. در این رابطه، استدلال محوری او در این مقاله این است که آمریکا باید از رویکرد چماق و هویج در مقابل روسیه استفاده کند، بدین معنی که از یک‌سو از نقطه ضعف‌های روسیه برای وارد آوردن فشار به این کشور استفاده کند و از سوی دیگر، خواسته‌هایی از روسیه را که به منافع ایالات متحده آسیب نمی‌زند بپذیرد. خطیب استدلال می‌کند که به دلیل نبود فشار سیاسی و نظامی بین‌المللی بر روسیه، این کشور هرگز روند صلح به رهبری سازمان ملل را جدی نگرفته و تلاش داشته با تحت فشار قرار دادن جامعه بین‌المللی برای پذیرش پیروزی اسد، آن‌ها را مجاب به عادی‌سازی روابط با دولت سوریه کند. در این رابطه، جدایی دیپلماتیک غرب از سوریه طی ده سال اخیر نیز به پیشبرد این سیاست روسیه کمک کرده است. از نظر نویسنده، نشانه‌های موفقیت راهبرد روسی را می‌توان در بازگشایی سفارت‌خانه‌های برخی کشورهای عربی و اروپایی در سوریه و انتخاب مجدد اسد به ریاست جمهوری (به رغم تصریح قطعنامه 2254 شورای امنیت مبنی بر لزوم برگزاری انتخابات تحت نظارت بین‌المللی در سوریه) دید.

از نظر خطیب، تنها دولت بایدن می‌تواند این وضعیت را تغییر دهد، چرا که به زعم او نه اتحادیه اروپا و نه سازمان ملل از قدرت سیاسی لازم برای تاثیرگذاری بر اقدامات روسیه در سوریه برخوردار نیستند. در این رابطه، نویسنده ادعا می‌کند روسیه احتمالا قربانی شدن اسد را در ازای پذیرفته شدن درجه‌ای از نفوذش در سوریه خواهد پذیرفت. او ادامه می‌دهد بر این اساس، چنانچه بایدن و پوتین در نشست اخیر به توافقاتی در رابطه با گذار سیاسی در سوریه دست یابند، روند صلح به رهبری سازمان ملل به مکانیزم اجرای توافق صلح با میانجیگیری آمریکا و روسیه تبدیل خواهد شد. خطیب استدلال می‌کند هرگونه توافقی میان آمریکا و روسیه باید مبتنی بر  حمایت از شکل‌گیری یک جایگزین سیاسی، نظامی و اقتصادی مشروع برای دولت اسد باشد. از نظر او این امر مستلزم قبول پیشنهاد طرف آمریکایی مبنی بر تشکیل یک دولت انتقالی شامل: اعضایی از دولت فعلی (به جز خانواده اسد) و اعضای گروه‌های مختلف مخالف و جامعه مدنی است.

در مقابل، آنچه روسیه به دست می‌آورد، پذیرش درجه‌ای از نفوذ و حضورش در سوریه و به رسمیت شناخته شدن موقعیت ژئوپولیتیکی تقویت‌شده‌اش است. روسیه در حال حاضر یک پایگاه دریایی در شهر بندری طرطوس سوریه دارد و مایل به حفظ آن است. همچنین شرکت‌های روسی، مایل به ایفای نقش واسطه در توافق‌های مربوط به بازسازی سوریه و کسب منفعت مالی از این راه هستند. البته در این ارتباط، خطیب به دولت آمریکا، اتحادیه اروپا و سازمان ملل توصیه می‌کند تحریم‌ها علیه سوریه را تا زمان انجام این انتقال سیاسی حفظ کنند.

4908

نویسنده: لینا خطیب

۰۹:۵۱ ,۲۷ خرداد ۱۴۰۰

ویدیو

عکس

اینفوگرافی