یکی از شیوه های استعمار ایجاد کلونی هایی از کشور استعمارگر است. به عنوان یک نمونه کلاسیک، در استرالیا، افریقای جنوبی، کانادا، و امریکا در قرن های شانزدهم کلونی هایی از بریتانیایی‌ها ساکن شدند که تا قرن‌ها منافع بریتانیا را تامین می‌کردند. در واقع همان‌طور که لنین ادعا می‌کرد مازاد سرمایه با سرریز شدن آن به کشورهای دیگر می تواند تبدیل به امپریالیسم شود، مازاد جمعیت هم می‌تواند تبدیل به نوعی دیگر از امپریالیسم شود. حالا چینی‌ها به همان شکل به دنبال ایجاد کلونی‌هایی در کشورهای دیگر هستند.

از میان این موارد می توان به بیش از یک میلیون چینی اشاره کرد که سالانه به افریقا مهاجرت می کنند. هم چنین سالانه 250 هزار چینی هم به پاکستان مهاجرت می‌کنند. چین تصمیم دارد تا سال 2022 و 2023 در بندر گوادر پاکستان اقامتگاهی برای 500 هزار چینی ایجاد کند. یک مقام چینی آن را مدلی از شهر شنزو در چین می‌داند. این شهر در سال 1980 تنها سیصدهزار نفر جمعیت داشت اما در سال 2017 توانست یازده میلیون نفر جمعیت را در خود جا دهد. بسیاری از شهرهای جدید در چین همین‌گونه به وجود آمدند. دولت پاکستان هم قبول کرده که آن‌ها را از مالیات معاف کند و آن‌ها بتوانند از پول ملی چین در معاملات خود استفاده کنند. این در حالی است که به دلایل امنیتی شهروندان پاکستانی حق ورود به این شهر جدید چینی‌ها را ندارند. در یک مورد به اتوبوس کارگران چینی در بلوچستان پاکستان حمله شد. در شمال پاکستان هم نیروهای امنیتی چینی به همراه نیروهای امنیتی پاکستان برای حفظ جان چینی‌ها حضور دارند. پارلمان پاکستان توصیه کرد تا زبان چینی در پاکستان تدریس شود. حتی شایعاتی بود که ممکن است اسلام آباد تصمیم بگیرد تا زبان چینی را به یکی از زبان‌های رسمی در پاکستان تبدیل کند که البته بعداً تکذیب شد. نفس گسترش چنین شایعاتی نشان‌دهنده حساسیت جامعه نسبت به تکثیر سریع جمعیت چینی‌ها در سرزمین پاکستان است. علاوه بر پاکستان، نیروی دریای چین در جیبوتی هم برای حفاظت از سرمایه‌گذاری‌های آن‌ها در افریقا حضور دارند. این برخلاف آن چه است که به سیاست عدم مداخله چینی ها معروف شده است. در تانزانیا، سریلانکا، و مالدیو هم طرح‌هایی برای ساخت چنین شهرهایی وجود دارد.

۱۲:۱۳ ,۱۰ فروردین ۱۴۰۰

ویدیو

عکس

اینفوگرافی