مشی دولت رئیسی در مذاکرات برجام

بارها به این موضوع اشاره کرده ام که مخالفتی که در داخل با برجام می کنند هیچ تاثیری در مذاکرات نخواهد داشت، چرا که این الفبای هر سیاست خارجی در دنیا است که معمولا مسئولان مذاکرات از مخالفت خوانی های داخلی استفاده می کنند تا قدرت چانه زنی را بالا ببرند. افراد در گذشته برای آن که برخی ناکامی های خودشان را در مذاکرات و فهم نادرستشان از کلمات را پوشش بدهند، به این موضوع می پرداختند. 

کسانی که تصمیم گیر هستند، می توانند قانون تصویب کرده و چهارچوب کار را مشخص کنند، توسط قانون اساسی مشخص شده اند. در این میان، گاهی ممکن است یک مصوبه ای خوشایند دولتی نباشد یا آن دولت دوست داشته باشد که ید تام الا اختیاری داشته باشد که این موضوع نه به صلاح کشور است و نه قانون اساسی آن را پیش بینی کرده است. 

از سوی دیگر، ما از اول مذاکرات تا کنون فقط یک حرف زدیم و آن این است که به استناد تجربه ای که در 43 سال پس از پیروزی انقلاب داریم، به استناد تجربه ای که امروز منطقه دارد، به استناد تجربه ای که رژیم صهیونیستی آن را آغاز می کند و دیری نمی پاید که خودش پیشنهاد آتش بس می دهد، به استناد قدرتی که آمریکا و اسرائیل در منطقه درست کرده و به جان مردم سوریه و عراق انداختند و به استناد ده ها مورد تجربه دیگر...، زبان مقاومت و ایستادگی روی مواضع اصولی و عدالت خوا‌هانه‌ای که بر اساس مذاکرات برد-برد در سیاست خارجی است؛ جواب می دهند. 

لبخند و عکس یادگاری گرفتن از کارهای نادرست در طول مذاکرات است و باید محترمانه، متین اما محکم حرف خود را زد و سر مواضع اصولی که منافع حداقلی مردم را تامین می کند، ایستاد. دولت فعلی به دلیل مشی ایستادگی و مقاومت که روی مطالبات نظام و مردم دارد، می تواند موفق شود. یعنی، غربی ها و آمریکایی ها عقب نشینی کرده و طرف ایرانی به این نتیجه می رسند که باید توافق صورت بگیرد. مشی، ذلیلانه و خوش بینانه به دشمن  به علت بدعهدی آمریکا جواب نمی‌دهد و ما یکبار این موضوع را تجربه کردیم و امیدوارم ما به یک تفاهم برسیم. 

نویسنده: محسن کوهکن

۰۷:۳۰ ,۲۶ مرداد ۱۴۰۱