پرده‌پوشی سینما از خبرنگاری

وقتی حال خبر بد است قطعا حال خبرنگار هم خوب نیست و امسال روز خبرنگار رنگ و روی شادی ندارد. به ویژه این‌که در یک سال گذشته تعدادی از خبرنگاران به واسطه کرونا یا حوادث و فاجعه، جان خود را از دست دادند. قصه این غصه دراز است و در این مجال نمی‌گنجد. تنها به بهانه روز خبرنگار قصد داریم در این یادداشت به جای خبرنگاران در سینمای ایران بپردازیم.

سینما خبرنگار کم ندارد. خبرنگارانی که مدام متن و حاشیه سینمای ما را پوشش می‌دهد و ارتباط نزدیکی با اهالی سینما دارند اما کمتر ردپای خود آن‌ها را روی پرده‌های سینما دیده‌ایم. خبرنگارانی که همواره قصه سینما را روایت کرده‌اند هیچ‌گاه خود به زبان سینما روایت نشده‌اند. این در حالی است که خبرنگاری یکی از دراماتیک‌ترین مشاغل دنیا است. واقعیت این است که برخی شغل‌ها به واسطه منزلت اجتماعی‌شان و برخی دیگر به دلیل ارتباط گسترده‌شان با مردم و بعضی هم به دلیل شکل و جنس کار از حیث نمایشی، واجد ظرفیت‌های دراماتیکی هستند که هم در شخصیت‌پردازی و هم خلق درام به کمک فیلمساز می‌آیند.

 اما هنوز جای خبرنگار و حرفه خبرنگاری در سینما خالی است و هنوز فیلم و سریالی را سراغ نداریم که قهرمان آن یک خبرنگارباشد یا موضوع قصه به خبرنگاری ارتباط داشته باشد. در حالی که خبرنگاری خود سوژه است و چه بسا بیش از مشاغل دیگر واجد قابلیت‌های دراماتیک و نمایشی است. جالب این‌که خود سینماگران بیش از هر شغل دیگری با جامعه خبرنگاران در ارتباط‌اند و دست‌کم یکی از شاخه‌های تخصصی و مهم این حرفه خبرنگاری سینما است. واقعا این همه کارگردانی که حتی زمانی خود نیز خبرنگاری را تجربه کرده‌اند به این فکر نیفتاده‌اند که خبرنگاری و مصائب آن را سوژه قصه خود قرار دهند؟! شغلی که پر از اتفاق، تعلیق و هیجان است و بیشترین ارتباط ماهوی را با حرفه سینماگران دارد. 

متاسفانه گاه در لابه‌لای یک پلان یا سکانس، خبرنگاری به تصویر کشیده شده است که خیلی سمج و مزاحم است و در کار دیگران فضولی می‌کند. تصویر خبرنگار در سینمای ایران نه‌نتها شفاف نیست که گاه تیره و تار هم ترسیم شده است. آیا زمان آن فرا نرسیده است که فیلمسازان ما به نفع خبرنگار یا حرفه خبرنگاری، دوربین خود را روشن کنند؟ 

خبرنگاری به واسطه ماهیت و هویت شغلی خود هم سرشار از موقعیت‌های طنز و کمیک است هم موقعیت‌های تلخ و تراژیک. ضمن این‌که قصه بسیاری از خبرنگاران ما به ویژه به دلیل خطرهایی که این حرفه دارد خود یک داستان جذاب و پرکشش است که می‌تواند دستمایه ساخت یک فیلم شود. کافی است گاهی فیلمسازان به جای پاسخ به پرسش‌های خبرنگاران از آن‌ها درباره شغل و مشغله و دغدغه‌هایشان سؤال کنند و آن را به فیلمنامه و فیلم تبدیل کنند. متاسفانه یا تصویر کمرنگی از خبرنگاران در فیلم‌ها می‌بینیم یا تصویر کلیشه‌ای و غلط. حتی در برخی روایت‌های سینمایی، خبرنگار به عنوان یک موجود مزاحم یا فضول تصویر شده است که باید از او فرار یا حذفش کرد. خبرنگاران ما به گردن سینما خیلی حق دارند و به تبلیغ و توسعه آن کمک زیادی کرده‌اند، حالا نوبت سینما است که دنیای خبرنگاری را در جهان سینمایی روایت کند. 

4908

نویسنده: سیدرضا صائمی

۲۰:۲۶ ,۱۷ مرداد ۱۴۰۰

ویدیو

عکس

اینفوگرافی