یک پیشنهاد به تیم مذاکره کننده

بعد از چندماه صبر و انتظار و ایجاد وقفه در مذاکرات هسته ای، دولت جدید بالاخره پا به عرصه مذاکرات گذاشته است و از این نظر، یک اقدام رو به جلو تلقی می شود. 

اما راهبرد تیم جدید مذاکرات دارای ابهاماتی است که به نظر می آید علی رغم آنکه اصل مذاکرات را پذیرفتند، اما در این مدت مواضع شفافی را ارائه نکردند. از یک سو همراهی تیم کارشناسی اقتصادی شامل افرادی از بانک مرکزی، وزارت اقتصاد و نفت دلالت بر این دارد که تیم به طور جدی پیگیر مذاکرات بوده و بنای بازی تاخیری را ندارد.

از سوی دیگر ارائه پیشنهادات جدید این شائبه را ایجاد کرده است که اگر برنامه این تیم رسیدن به توافق باشد، پس چرا در مذاکرات ایجاد تاخیر می کند. 

حداقل این برداشتی است که دیپلمات ها از رفتار تیم مذاکره کننده دارند و من به عنوان فعال سیاسی به جناح های سیاسی این پیشنهاد را می کنم که ما در دوره کنونی برای منافع ملی، ضمن بیان انتقادات از تیم دیپلماسی حمایت بکنیم. اگر چه بعضی از افراد تیم فعلی مذاکرات، انواع اتهامات را به تیم قبلی زدند اما به رغم به دغدغه ها، خوب است که عرصه دیپلماسی را به عرصه وفاق ملی تبدیل کنیم. 

دولت آقای رئیسی، طی چندماهی که اداره امور را به دست گرفته است، سیاست روشنی را از خود بروز نداده و به نوعی ابهام و ناسازگاری در تصمیمات او دیده می شود. به طور مثال، در تصمیمات اقتصادی یک بار از هماهنگی نرخ ارز سخن گفته می شود و یک بار اقدام به قیمت گذاری دستوری می شود که این ها باهم تعارض دارد. 

در سیاست خارجی هم موضع اصلی آقای رئیسی چه در ایام انتخابات و چه در دوران ریاست جمهوری، حفظ برجام است و آمریکا دولتی است که برجام خارج شده است. ما نیز بر اساس حقوق خودمان تعهدات خودمان را در برجام کاهش دادیم. اما، در حال حاضر این خوف وجود دارد که با مواضعی که تیم جدید اتخاذ کرده است در منظر ناظران بیرونی، به نوعی خروج از برجام تلقی شود که می تواند ما را از موضوع راهبری خارج کند. همچنین اجماعی که در گذشته دولت آمریکا را مقصر می دانستند، علیه ایران شکل خواهد گرفت. 

تیم فعلی مذاکره کننده از تجربه لازم برخوردار نیست اما، با ارائه نقدهای منصفانه می توان این تیم را همراهی کرد و منظور از وفاق ملی این نیست که نقدی صورت نگیرد. همچنین یکی از نقدها به تیم مذاکره کننده این است که نباید رفتار آن ها، به گونه ای باشد که ما را از موضوع پایبندی به برجام خارج کند و بهانه ای به اروپا، چین و روسیه بدهد. 

اگر چه ما تعهدات خود را در برجام کاهش دادیم اما، موضع ما از این جهت قابل توجیح است که این اقدامات جبرانی است و به نسبت به اختیاراتی است که برجام به ما می دهد. 

با این حال قضاوت درباره مذاکرات وین زود است. باید دولت آقای رئیسی اجازه بدهد که گفتگوهای ملی شکل بگیرد. تیم مذاکره کننده  هم سعی کند در شرایطی که یاس و بی اعتمادی در کشور موج می زند، با هم افزایی و گفتگو در داخل و با جناح های سیاسی، این شرایط را به یک شرایط امیدآفرین تبدیل کند.

نویسنده: محمود صادقی

۲۲:۰۰ ,۱۹ آذر ۱۴۰۰

ویدیو

عکس

اینفوگرافی